Suche powietrze obciąża skórę

Skóra jest największym organem ludzkiego ciała, a jednocześnie ważną barierą pomiędzy środowiskiem a wnętrzem naszego organizmu. Suche powietrze może znacznie ograniczyć funkcję ochronną skóry. Jeśli wilgotność powietrza jest zbyt niska, skóra staje się krucha i spękana. Przez pęknięcia skóry przedostają się cząstki, które wywołują zapalenia i mogą powodować dermatozę. Suche powietrze w pomieszczeniu może potęgować przebieg przewlekłych schorzeń skóry, takich jak atopowe zapalenie skóry lub łuszczyca. Szczególnie na przedramionach, łokciach, dłoniach, podudziach i stopach, brak nawilżenia staje się odczuwalny poprzez napięcie i swędzenie skóry. Szczególnie zimą, kiedy wraz z niskimi temperaturami spada wilgotność powietrza, nasilają się skargi na suchość skóry.

 

Health and humidification Symptoms Healthy buildings Costs/Benefits References/Best Practice FaQ

 

Kiedy skóra staje się sucha?

Pierwszymi oznakami nadmiernie suchej skóry są cienkie łuski i zaczerwienione miejsca. Skóra zaczyna się wysuszać, gdy dochodzi do utraty wilgoci i tłuszczów (lipidów) bez wyrównania tej utraty. Aby temu zapobiec, skóra składa się z trzech warstw: Wierzchnią warstwę stanowi wielowarstwowy naskórek, w tym ochronna warstwa rogowa. Barierowa funkcja skóry to nie tylko ochrona przed niepożądanymi ciałami obcymi z zewnątrz, ale także zapobieganie utracie zbyt dużej ilości płynów z organizmu. W ten sposób podskórne warstwy skóry trwale uwalniają płyny do naskórka. Jednym z warunków koniecznych jest przyjmowanie dostatecznej ilości płynów. Ponadto dolne warstwy skóry odprowadzają lipidy ku górze. Kolejny film ochronny powierzchni skóry jest zapewniany przez tłustą mieszaninę produkowaną w gruczołach łojowych.

 

Odpowiednia wilgotność powietrza chroni skórę

Gdy wilgotność i zawartość tłuszczu w warstwach skóry spada, traci ona swoją funkcję ochronną. Zrogowaciały naskórek staje się coraz bardziej przepuszczalny, przez co cząsteczki i obce substancje mogą przenikać i powodować podrażnienia i stany zapalne skóry. Suche powietrze w pomieszczeniu może sprzyjać temu procesowi. Szczególnie w zimie, gdy powietrze jest suche, środowisko pobiera więcej wilgoci ze skóry. Gradient wilgoci między skórą a wnętrzem prowadzi nieuchronnie do zwiększonej utraty wody. Transepidermalna utrata wody (TEWL) polega na tym, że wilgoć opuszcza ciało przez naskórek na drodze dyfuzji i parowania. Jeśli ta utrata wilgoci utrzymuje się, skóra kurczy się jak pergamin, łuszczy się, pęka i może dojść do stanu zapalnego. Serie testów naukowych wykazują, że poniżej 50% wilgotności względnej powietrza następuje znaczny wzrost transepidermalnej utraty wody. Jednocześnie wzrost ten prowadzi do znacznego obniżenia stanu nawilżenia skóry. Badania potwierdzają, że nawet niewielki wzrost wilgotności względnej z 35% do 43% prowadzi do bardzo pozytywnych skutków dla zdrowia skóry i zmniejszenia występujących objawów.

 

 

 

Z praktyki: Nawilżanie i zdrowie

Nawilżanie powietrza: Więcej zdrowia w biurze